ایجاد یک جزیره BIM در تهران، مسئله هماهنگی را حل نمیکرد
اگر تیم تهران فقط Revit را میآموخت اما روش تولید و ارتباط آن با تیمهای دیگر تعریف نمیشد، پروژه همچنان میان خروجیهای CAD، مدلهای محلی و انتظارهای متفاوت دفاتر جابهجا میشد.
تجربه پیادهسازی بیم (BIM) · Pöyry International
در پروژه سد Kong Nam در لائوس، گردشکار Pöyry International برای تعیین موقعیت و جانمایی بخشهای مختلف پروژه کاملاً بر CAD متکی بود. BIMFlow این گردشکار را به روشی کاملاً مبتنی بر BIM تبدیل کرد، تیم سازه تهران را برای اجرای آن توانمند ساخت و روش کار را با تیمهای Pöyry در ارمنستان و تایلند همراستا کرد.
پروژه سد Kong Nam بر مبنای فرایندهای CAD پیش میرفت، درحالیکه همکاری با دفاتر بینالمللی Pöyry به روشی مشترک برای تولید و تبادل مدل نیاز داشت. بنابراین مسئله صرفاً تبدیل نقشهها به مدل نبود؛ تیم سازه تهران باید منطق کار در محیط BIM را میآموخت و خروجی خود را با شبکهای هماهنگ میکرد که در چند کشور فعالیت داشت.
BIMFlow گذار پروژه را راهبری کرد، آموزش تیم سازه را به نیازهای همان پروژه متصل ساخت و کل گردشکار تعیین موقعیت و جانمایی بخشهای مختلف پروژه را از روشی مبتنی بر CAD به روشی کاملاً مبتنی بر BIM تبدیل کرد. همزمان، هماهنگی با تیمهای Pöyry در ایران، ارمنستان و تایلند کمک کرد روش تولید تیم تهران در یک چارچوب جداگانه باقی نماند و به فرایند BIM شبکه بینالمللی شرکت متصل شود.
مسئله پروژه
در یک پروژه زیرساختی چندمکانه، کیفیت مدل فقط به توان مدلسازی یک تیم وابسته نیست. گردشکار تعیین موقعیت و جانمایی تمام بخشهای پروژه، ساختار تبادل و انتظار تیمهای همکار نیز باید با یکدیگر سازگار باشند.
اگر تیم تهران فقط Revit را میآموخت اما روش تولید و ارتباط آن با تیمهای دیگر تعریف نمیشد، پروژه همچنان میان خروجیهای CAD، مدلهای محلی و انتظارهای متفاوت دفاتر جابهجا میشد.
انتقال یک پروژه فعال زیرساختی از CAD به BIM
آمادهسازی تیم سازه برای تولید عملی مدل
تبدیل کامل گردشکار CAD جانمایی بخشهای پروژه به BIM
هماهنگی روش کار میان تیمهای مستقر در سه کشور
مسیر پیادهسازی
مداخله بر ایجاد توان اجرایی در تیم تهران و سازگارکردن آن با فرایند BIM دفاتر همکار متمرکز بود؛ نه بر تولید یک مدل جدا از ساختار واقعی پروژه.
نحوه پیشبرد پروژه با CAD و نقاط اتصال تیم تهران با دفاتر دیگر بررسی شد.
دامنه تغییر برای تیم سازه و ارتباط آن با نیازهای پروژه مشخص شد.
توان BIM موردنیاز تیم در ارتباط مستقیم با فعالیتهای واقعی پروژه توسعه یافت.
کل فرایند تعیین موقعیت و جانمایی بخشهای مختلف پروژه از روش CAD به روشی کاملاً مبتنی بر BIM تبدیل شد.
روش کار تیم تهران با تیمهای Pöyry در ارمنستان و تایلند همراستا شد.
پروژه از گردشکار CAD به تولید و هماهنگی مبتنی بر BIM منتقل شد.
نتیجه قابل مشاهده
تیم سازه علاوه بر توسعه توان BIM، روش تولید خود را با تیمهای همکار هماهنگ کرد و پروژه از مبنای CAD به فرایند مبتنی بر مدل منتقل شد.
روش تولید پروژه از نقشهمحوری به فرایند مبتنی بر مدل منتقل شد.
آموزش و همراهی در متن پروژه، توان اجرایی موردنیاز تیم را ایجاد کرد.
روش کار تیمهای ایران، ارمنستان و تایلند در یک شبکه BIM همراستا شد.
گذار موفق زمانی رخ میدهد که مهارت تیم، روش تولید اجزا و قواعد همکاری با سایر دفاتر همزمان تغییر کنند. در غیر این صورت، مدل جدید همان جداییهای فرایند قبلی را بازتولید میکند.